БАЦЬКА I СЫН
Опубликовал: Admin
7-10-2020, 04:20
Просмотров: 370
Комментарии: 0
Пачуў раз нейк шаноўны тата,
Што сын кагось з апошніх лае слоў,
I тату прыліла адразу к твару кроў,—
Ён да дзяцей заўсёды строгі надта:
Злавіў ды сырамятным паскам
Давай па чым папала ляскаць:
— Ах ты, паршывае шчаня!
Ах, трасца тваёй мацеры!
Дзе гэта ты, нягоднік, пераняў?
I хто наўчыў цябе такія пацеры?
Вось гэта ж тут вазьмі
Дый засячы цябе, паскуду!
А той, заліўшыся слязьмі,
Прасіўся: «Татачка, не буду!
Што гэта брыдка — я не ведаў,
А за табой плявузгаў следам,
Бо словы ад цябе я чуў...»
I горш яшчэ зайшоўся ён з плачу.

Ох, таты нашы, таты!
У сто разоў вы болей вінаваты
У тым, часамі, за дзяцей,
За што, караючы, б'яце.

1927
Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь. Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
Другие новости по теме:
Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.