Пальцы жоўтых кляновых лістоў
Опубликовал: Admin
7-10-2020, 04:26
Просмотров: 1186
Комментарии: 0
Пальцы жоўтых кляновых лістоў
Мкнуцца восень схапіць за шыю.
Не парушаць яе хараство,
Не парушаць лісты залатыя.

Клён у вокны забразгатаў,
Адгукнулася каняю рэха.
Месяц рваў арэхі з куста,
Раскідаў над сусветам арэхі.

Яны ў воўне блакітнай ляглі,
Сумавала ў даліне ляшчына.
Летуценні не змерклі ў галлі,
Летуценняў згасіць немагчыма.

Расцярушацца ў далі і ўвысь,
Каб нагадваць аб светлым над чорным.
Ці таму, што сумуюць журавы,
Ненасытна свіргочуць жорны?..

Ліставея не моўкне, шуміць
Ад вясны да вясны на прасторах.
Поверх стрэх і муроў камяніц
Я пабачыў яе учора...

Дзесь далёка галосіць сава,
Небакрай апракінуўся жалем.
Людзі любяць душу прасаваць,
Калі гэта душа чужая.

1925
Уважаемый посетитель, Вы зашли на сайт как незарегистрированный пользователь. Мы рекомендуем Вам зарегистрироваться либо войти на сайт под своим именем.
Другие новости по теме:
Информация
Посетители, находящиеся в группе Гости, не могут оставлять комментарии к данной публикации.