Родныя вобразы
Опубликовал: Admin
7-04-2012, 10:58
Просмотров: 1005
Комментарии: 0
Вобразы мілыя роднага краю,
Смутак і радасць мая!
Што маё сэрца да вас парывае?
Чым так прыкованы я

К вам, мае ўзгорачкі роднага поля,
Рэчкі, курганы, лясы,
Поўныя смутку і жальбы нядолі,
Поўныя смутнай красы?
З песень аб сваёй старонцы
Опубликовал: Admin
7-04-2012, 10:57
Просмотров: 641
Комментарии: 0
Невясёлая старонка
Наша Беларусь:
Людзі – Янка ды Сымонка,
Птушкі – дрозд ды гусь.

Поле – горы ды каменне,
Потам зліта ўсё,
Сенажаць – адно карэнне,
Сівец ды куп'ё.
Бацькаўшчына
Опубликовал: Admin
7-04-2012, 10:56
Просмотров: 365
Комментарии: 0
З зямлёй і небам звязывае мяне ніць —
Неразарваная веквечна павуціна:
Зямля мяне галубіць, як вернага сына,
А сонца мне душу не кідае туліць,

Яшчэ ў калысцы я наўчыўся з песень сніць
Аб гэтых блізкіх мне, а цесных так мясцінах:
Што роднай нівы я мільённая часціна,
Што зоркі роднай ў сэрцы мне іскрынка тліць.
Спадчына
Опубликовал: Admin
7-04-2012, 10:54
Просмотров: 376
Комментарии: 0
Ад прадзедаў спакон вякоў
Мне засталася спадчына;
Памiж сваiх i чужакоў
Яна мне ласкай матчынай.

Аб ёй мне баюць казкi-сны
Вясеннiя праталiны,
I лесу шэлест верасны,
I ў полi дуб апалены.
Мая малітва
Опубликовал: Admin
7-04-2012, 10:54
Просмотров: 316
Комментарии: 0
Ва ўсяку мінуту, ва ўсякай патрэбе,
І ў полі шырокім, і ў вузенькай хатцы
Малюся я гэтаму сонцу на небе
І зоркам, што ночкай мігцяцца.
Гэта крык, што жыве Беларусь
Опубликовал: Admin
7-04-2012, 10:53
Просмотров: 508
Комментарии: 0
Ці завылі ваўкі, ці заенчыў віхор,
Ці запеў салавей, ці загагала гусь, —
Я тут бачу свой край, поле, рэчку і бор,
Сваю матку-зямлю — Беларусь.

Хоць гарыста яна, камяніста яна,
Вераб'ю па калена, што сею, расце,
Дый люблю ж я яе, шкода хаткі, гумна:
О, такіх няма, мусіць, нідзе!
А хто там iдзе?
Опубликовал: Admin
7-04-2012, 10:45
Просмотров: 405
Комментарии: 0
А хто там iдзе, а хто там iдзе
У агромнiстай такой грамадзе?
- Беларусы.

А што яны нясуць на худых плячах,
На руках у крывi, на нагах у лапцях?
- Сваю крыўду.